30 Eylül 2011 Cuma

Yeniden Başlayacağım Hayata…



Yeniden başlayacağım hayata, en basit ve sıradan haliyle, yeniden başlayacağım. Öyle beylik, süslü laflara gerek yok; ayağa kalkıp yürüyeceğim.
Sen gittikten sonra yalnız hissettiğim doğrudur ama ben çocukken de çok düşerdim; bilirim. Kalkacağım ayağa yavaşça, üstümü başımı elimle silkeleyeceğim. Etraftan koşup gelenlere, “merak etmeyin bir şey yok, ufak bir sıyrık” diyeceğim.

Önce aksayacak biraz bacağım, canım yanacak ama üstüne basmaya devam edeceğim. Mikrop kapmasın diye sürdüklerim yakacak yaralarımı, onları da üfleyerek geçireceğim.

Öyle büyük işler yapmayacağım. Sadece yürüyeceğim. Sen gelmeden önce nereye gidiyorsam, senden sonra da oraya doğru yürüyeceğim. Belki de oraya gitmem, her neresiyse orası, kim bilir belki rotamı döndüreceğim?

Yeniden başlayacağım her şeye.. Yeni bir ev tutacağım mesela, içine taksitle beyaz eşyalar alacağım. “Bin liraya hepsini almayanı dövüyorlar” diyerek bana moral veren dostuma gülümseyeceğim. Annem koliyle mutfak eşyası getirecek, dostlar perde, halı, eski bir yatak, bir de idare edecek eski dolap verecekler. Arka odasında duran televizyonu getirecek teyzem.

Yeniden başlayacağım hayata. Bir akşam vakti en yakın dostum gelecek çat kapı, elinde poşetler olacak. “Kahve aldım sana” diyecek, onca paketin içinde kahveden fazlası olduğunu bilip tebessüm edeceğim.

Kitaplarından ve giysilerinden başka hiçbir şeyi olmayan ben, yeniden başlayacağım hayata… Dostlarımla, sevdiklerimle, bana değer veren ve güvenenlerle yeniden yürüyeceğim.

Öyle büyük kararlar almayacağım, büyük laflar etmeyeceğim, gaza gelip şunları yaparım diye kendime sözler vermeyeceğim. Sadece yeniden başlayacağım, basit ve sade… Hiç gücüm olmadığını düşünsem de!




alıntı:msn

Hiç yorum yok: