6 Mart 2012 Salı

GüneŞin ÇocukLarı

Güneşin çocuklarıydık Yalın sevdik, ağladık Kimsenin namusuna Yan gözle bakmadık Kankaydık Ağır adamdık Gün doğmak bilmedi Gözü kara gençliği Karanlıkla boğuşurken harcadık Güneşin çocuklarıydık Gün görmedik Ay ışığında yandık Oturup sabahladığımız geceler Anlatıp güldüğümüz Uğruna ölecek sevgili bulamadım diye ağladığımız Aynı kızı sevdiğimizde Birbirimize darıldığımız Ve sırlarımız vardı senle kanka Sadece birbirimize açtığımız Ben efendi takılır sen sağa sola sataşırdın. gülerdik, kavga senin yüzünden çıkar, ama dayağı beraber yerdik. herkesi bizim gibi delikanlı sanar ama her seferinde keleğe gelirdik. ben beşiktaşlı sen fenerbahçeliydin. maça hep beraber giderdik. köfte ekmek yer, eski açıkta avaz avaz bağırır, bazen hakeme söverdik. ama nedendir eve hep malup dönerdik. ama neden bilinmez eve hep malup dönerdik... hergün hiç durmadan şafak vakti Eyüp'te uyandık. öğlen Fatih'e, ikindi çayına Sultan Ahmed'e vardık. akşam vakti kız kulesinin ardından Üsküdar'ın arka sokaklarına gün gibi battık. karanlıktan korkmadık, güneşin çocuklarıydık. uğruna ölecek dava aradık. giyinip en pahalısından keten gömleği, üstten iki düğmeyide açıp hovardalığa çıkmadık. tatil yüzü görmedik, bizim değildi bayramlar. güneşin çocuklarıydık, delikanlıydık, kankaydık. gün görmedik ay ışığında yandık. uğruna ölecek dava aradık, çok yara aldık. karanlıktan korkmadık. yorgun düştük, uyuyacak yer aradık. bir anamız kaldı sövülmedik, bir de yüreğimiz. neden bilmem kanka neydik biz? niye sevilmedik? bir gece ansızın dağıldık. önce sen gittin, ve son nefesini verirken avuçlarımda. yetimlerini bana emanet ettin. seni vuran serseri kurşun, birgün beni de bulurmu diye düşünüyorum şimdi. eskisi gibi dalaşmıyorum kimseyle. bazen sağda solda sataşıyor itin teki. hiç sesimi çıkarmıyorum. kendim için değil, senin yetimler bir kez daha yetim kalsın istemiyorum. ha bu arada hiç birini merak etme. emanetlerine iyi bakıyorum. ufaklık büyüdü. bazen resmine bakıp baba diyor. bir numaraysa aslan gibi, beşiktaş ın alt yapısında oynuyor. attığı her golden sonra başını gökyüzüne kaldırıp, baba bu senin içindi diye bağırıyor. çocuklar büyüyor, çiçekler büyüyor. ve geride bıraktığın hayat arkadaşının, eşinin içindeki yalnızlık büyüyor. bunu bir ben biliyorum, birde o biliyor. çocuklarsa bilmiyor......

Hiç yorum yok: